INTERVIEWS PASTORES     <=terug

Vele pastores zijn actief in onze parochie De Goede Herder. Natuurlijk de pastores van het pastoraal team, die de verantwoordelijkheid dragen over het pastoraat in Schiedam, Vlaardingen en Maassluis. Naast de pastores van het pastoraal team zijn in onze parochie ook diverse "pastor-assistenten" actief. Het meest zichtbaar zijn deze assistenten als ze voorgaan in kerkelijke vieringen in onze parochie. Veelal zijn deze assistenten met emeritaat of pensioen, enkelen hebben elders een dienstverband.
In een serie artikelen laten de pastores iets van hun drijfveren en intenties zien. Deze artikelen verschijnen in de bladen van de deelgemeenschappen of in het parochiemagazine Kerk aan de Waterweg en worden tevens op deze website gepubliceerd. Sommige interviews zijn al langer geleden afgenomen. 


 
Pastor Coert Biesjot:

Eén voor allen, allen voor één


Een stadsjongen. Dat is Coert Biesjot toch wel. De afgelopen tien jaar woonde en werkte hij 'op het platteland'; nu terug in de stad, daar wordt hij blij van. Met veel genoegen in Oud-Beijerland en Puttershoek, nu graag in de Waterweggemeenten. Bouwjaar 1964, 24 februari om precies te zijn. Leiden, dat is de stad waar de nieuwe pastor van onze regio werd geboren en groot groeide. Een gezin met drie zonen, waarvan Coert de oudste is. Een fijn katholiek gezin ook, waar het geloof een centrale plaats innam; die eerste stappen zetten hem op de weg van het priesterschap, waarvan hij nooit is afgeweken.



In 1989 was de wijding van Coert Biesjot tot priester, door mgr. Bär. De eerste benoeming was op voor hem onbekend, voor ons bekend terrein: Schiedam. "In de Singelkerk en in de Gorzenkerk zette ik mijn eerste pastorale stappen. Mij werd al snel duidelijk dat de praktijk veel mooier en boeiender is dan de toch meer theoretische vorming van de studie, me had beloofd."
Na Schiedam – waar hij ruim drie jaar bleef – volgden Noordwijk, Wassenaar en zoals gezegd 'de eilanden', de Hoekse Waard. Na tien jaar leek hem de tijd rijp om naar een volgende standplaats uit te kijken; een moment dat samenvalt met de veranderingen in de pastorale organisatie van veel parochies in het bisdom in verband met Samenwerken Geboden. "Ook in de Hoekse Waard wordt er geclusterd, samen met de parochie van Goeree, tot een enorme nieuwe parochie, met de naam De Heilige Familie." Als je in dat proces van samenwerking en samengaan stapt, dan moet je daar ook bij blijven," vindt pastor Biesjot. "Dan teken je voor jaren". Beter dus nu een nieuwe stap zetten dan nog wat wachten. "Het is alsof er op veel gebieden een tijdperk wordt afgesloten. Tien jaar in de Hoekse Waard en ook het bisdom en de complete kerk staan voor grote veranderingen. Ik ervoer mijn afscheid, half november in de voormalige parochie Christus Dienaar, als een markeerpunt. Een afscheid en een nieuw begin."
Per 1 januari is Biesjot formeel benoemd tot pastor in de parochies Andreas, Petrus en Paulus, Willibrordus, St. Jan-Visitatie en Heilig Hart. Half januari is hij verhuisd naar een woning in Maassluis, deze maanden heeft hij ruim de gelegenheid kennis te maken en zich in te werken. Op termijn zullen er immers nog andere parochies tot zijn werkterrein gaan behoren, totdat – zoals nu voorzien is op 1 januari 2011 – het cluster (opm. redactie: zie noot onderaan dit artikel) een feit is.

Kennismaking
Het bevalt pastor Biesjot goed in zijn nieuwe huis. Vooral de privacy die het met zich meebrengt is prettig. "In Oud-Beijerland woonde ik op de pastorie. Daar kwamen veel mensen even binnenlopen. Gezellig, zo'n praatje, maar soms was het net iets te hectisch en kwam ik niet aan mijn voorgenomen werk toe."
Ook andere onderdelen van het dorpse leven dat een groeistadje als Oud-Beijerland toch tekent, is Biesjot nu zonder spijt kwijt. "Je komt elkaar in een dorp gewoon heel vaak tegen. Ook het eiland-idee typeert de sfeer in de Hoekse Waard. In Maassluis en Schiedam en Vlaardingen is dat anders," weet hij. "Meer rust en rumoer, tegelijkertijd. Patronen die ik ken uit mijn jeugd. Ik hou er van mijn eigen plan te trekken. Maar eerst maar eens kennis gaan maken met mijn buren."

Egidius
Een andere omgeving zal ook nieuwe inspiratie brengen, verwacht Biesjot, die op zijn beurt die nieuwe omgeving denkelijk zal inspireren. "Mensen nabij zijn en hen iets van Christus laten doorschemeren, dat is mooi en boeiend." Het vieren van de eucharistie is voor de pastor daarin belangrijk. "Zie het als de binnenste kern. Maar het gaat er ook om wat het doet, hoe het uitwerkt." De diaconie is daarom voor Biesjot een belangrijk element van het parochieleven.
Hij maakte zelf enkele jaren geleden kennis met de gemeenschap van Egidius, in Antwerpen en in Rome. Egidius, eind jaren '60 opgericht door de Italiaan Andrea Riccardi, heeft in beide steden belangrijke centra. Biesjot was er vier jaar geleden tijdens een sabbatperiode. "De ervaring van Egidius kan een vorm van parochiebezieling zijn. Egidius zet zich in voor de armen, in de brede zin des woords. Dat kunnen ook mensen zijn die geestelijk in de knoop zitten. Er worden warme maaltijden verzorgd en werk gemaakt van andere sociale problemen die bij mensen spelen. Dat kan zelfs zo ver gaan als de politiek, waar het gaat om vredesbesprekingen bij gewapende conflicten. De Egedius-beweging was naar verluidt van doorslaggevend belang in de vrede die enkele jaren geleden getekend is tussen de strijdende partijen in Mozambique.
De inzet van Egidius ontstaat vanuit het evangelie en wordt er door gevoed." zo heeft pastor Biesjot ervaren. "Er is een mooi evenwicht tussen bidden en werken. De ervaring vanuit de Handelingen van de Apostelen, van de eerste Christenen, is het model. Ontroerend om te zien," vond Biesjot. "Als pastor ben ik toch meer verstandelijk bezig. Maar daar kom je letterlijk in aanraking met hoe het evangelie bezielt. Armen worden daar niet als 'armen' weggezet, maar als vrienden binnengehaald. Als medewerker krijg je dan ook misschien nog wel meer terug dan dat je geeft."

Bezieling
Aan een pastor is het een voorbeeld te zijn, vindt Coert Biesjot, en voor bezieling van de gemeenschap te zorgen. "Er gebeurt zo veel in de gemiddelde parochie, maar we moeten zorgen dat we niet bij de structuur stil blijven staan, bij de planning en de organisatie. Het is belangrijk te vergaderen, maar er moet meer gebeuren wil de bezieling van het evangelie doorwerken in de parochie en de maatschappij. Dat wil ik als pastor uitstralen."
"Wat dat betreft in het een cruciale tijd," denkt Biesjot. "Wat moet er gebeuren om nieuwe, bezielde mensen te worden, die anderen weten te motiveren en inspireren? De maatschappij heeft veel nodig en staat ook open voor inspiratie. Maar weten we als kerkmensen de juiste taal te spreken, het goede voorbeeld te geven?"
Belangrijk is volgens pastor Biesjot dat alle onderdelen van het kerkzijn aan bod komen. Liturgie vieren en diaconie, maar ook catechese en gemeenschapsopbouw. "We moeten die werkvelden niet van elkaar isoleren, bijvoorbeeld omdat we allemaal onze portefeuille houden maar niet verder kijken. Bidden moet, maar je inzetten ook. Vergaderen en maaltijden serveren, of kleding verdelen of iemand een douche aanbieden, lesgeven. Het gaat er om naastenliefde in de praktijk te brengen. Hoe gaan we bijvoorbeeld om met de nieuwe armoe?" Veel parochies hebben moeite om in contact te komen met mensen die hulp kunnen gebruiken, er staan amper meer mensen op de stoep die een beroep doen op de middelen van de kerkgemeenschap. Ze zijn er volgens de pastor wel. "Maar het is precair. Er moet eerst vertrouwen zijn voor mensen zich met hun problemen blootgeven."

Meelopen
De katholieken doen er goed aan 'midden in de maatschappij' te staan, vindt Biesjot. "Op eigentijdse wijze onze overtuigingen ventileren. Maar tegelijk niet alleen maar preken, maar ook doen." Het zou mooi zijn als het commentaar van mensen die in het vroege christendom de gelovigen bekeken – "zie hoe ze elkaar liefhebben" – vandaag de dag ook op ons van toepassing zou zijn.
"Ik schipper tussen hoopvol en bezorgd, als ik naar de Kerk kijk. Waar begin je? Als we niet uitkijken gaan we op in activisme, dat kan ook niet de bedoeling zijn. Ik probeer mijn dag te beginnen met gebed. Ik merk dat de dag dan meer vrucht lijkt te dragen, dat het is alsof je dichter bij God en de mensen bent. In mijn morgengebed kan ik mijn hele dag leggen; je mist het als je het niet doet. Zo leef je als het ware naar de eucharistie toe. En vanuit de eucharistie ga je dan weer naar het leven toe."
Biesjot moet denken aan de Emmaus-gangers. "Jezus liep ook met hen mee, zonder dat ze het door hadden. Hij laat ze hun verhaal doen en bouwt zo gemeenschap op. Met ons nu werkt het nog hetzelfde: God loopt met ons mee. De ontmoeting met hem kan vruchtbaar zijn, zodat we bezield onze zending op kunnen pakken, in ons gezin, ons werk. Misschien denken we dat we God er te weinig bij betrekken, misschien doen we dat ook wel. Maar Hij vermomt zich als medemens, moeten we weten. De hongerige die we voeden, de naakte die we kleden."
Zo maakte Coert Biesjot 'prachtige dingen' mee bij de Egidius-gemeenschap. "Ervaringen die je bevestigen in wie je bent. Waardoor je heel diep geraakt wordt en waardoor je je intens bewust wordt dat God iets met mensen doet. Dat het het werk van Jezus is dat je probeert voort te zetten. Waar je heel diep gelukkig van wordt."

Nu dus in Schiedam, Vlaardingen en Maassluis. Geen dorpen maar steden. Eerste indrukken?
"Maassluis is heel goed georganiseerd. In Vlaardingen zijn ze nuchter en direct, de mentaliteit van de vissers. Schiedam is complexer, maar de verschillende parochies vullen elkaar goed aan. Enerzijds een wonderlijk geheel, maar ik geloof er in dat we samen aan de slag kunnen. Zoals de bisschop zegt: "Draag uw deel van de inzet voor het evangelie. Ieders bijdrage is belangrijk!"
Het team met de vier pastors, dat ziet Coert Biesjot ook wel zitten. "Een leuk team, we vullen elkaar aan. Zoiets als de vier musketiers: één voor allen, allen voor één!"

(interview door Ted Konings, gepubliceerd in april 2010)

Naschrift redactie (augustus 2013): Cluster-23 "Nieuwe Maas" was de werktitel van de samenwerking van de zes parochies in Schiedam, Vlaardingen en Maassluis. Ten tijde van het interview was nog niet bekend of de samenwerkingsvorm van de parochies een federatie zou worden, of een fusie. Een paar maanden na het interview besloten de samenwerkende parochies  tot een fusie, met als eventueel tussenstadium een federatie. Uiteindelijk is het tussenstadium overgeslagen en fuseerden de parochies op 1 juli 2011 tot parochie De Goede Herder. Voor details over het samenwerkingsproces: klik op CLUSTER-23.

<=terug